W przeciwieństwie do choroby Parkinsona, drżeniu samoistnemu nie towarzyszą inne objawy nerwowe. Może jednak utrudniać codzienne życie. Leczenie obejmuje leki takie jak beta-blokery i leki przeciwdrgawkowe, a w bardzo ciężkich przypadkach – operację.
Choroba Parkinsona
to postępująca choroba, która wpływa na sprawność ruchową. Głównym objawem jest drżenie spoczynkowe, które często zaczyna się w jednej ręce i może rozprzestrzeniać się na inne części ciała. Drżenie to występuje zazwyczaj z częstością od 4 do 6 szarpnięć na sekundę i jest najbardziej zauważalne, gdy chora kończyna jest w spoczynku.
Oprócz drżenia, choroba Parkinsona może powodować inne objawy, takie jak spowolnienie ruchowe, sztywność mięśni i problemy z równowagą. Wczesna diagnoza i leczenie są niezbędne do złagodzenia objawów i poprawy jakości życia. Lekarze często stosują leki takie jak lewodopa i agonisty dopaminy w leczeniu choroby Parkinsona.
Nadczynność tarczycy.
Nadczynność tarczycy występuje, gdy tarczyca produkuje zbyt dużo hormonu tarczycy, co przyspiesza metabolizm. Stan ten może powodować różnorodne objawy, w tym drżenie rąk. Drżenie związane z nadczynnością tarczycy jest zazwyczaj łagodne i szybkie, z częstotliwością około 10 do 12 szarpnięć na sekundę.
Inne objawy nadczynności tarczycy to utrata masy ciała, szybkie tętno, lęk i niska tolerancja ciepła. Proste badanie krwi pozwala zmierzyć poziom hormonów tarczycy i zdiagnozować chorobę. Dostępne opcje leczenia obejmują farmakoterapię, jod radioaktywny i operację.
