2. „Dewaluacja” stresu w porównaniu z nagrodą. Kiedy jesteśmy młodsi, mamy większą tolerancję na „tarcie” związane z podróżą: pominięte przesiadki, zgubiony bagaż i ciasne środkowe siedzenia. Postrzegamy je jako przygody lub zło konieczne. Po 70. roku życia stosunek stresu do nagrody często ulega zmianie. Obciążenie poznawcze związane z nawigacją w nieznanych systemach transportu publicznego, zarządzaniem cyfrowymi kartami pokładowymi i ciągłą adaptacją do nowych warunków może znacznie szybciej prowadzić do „zmęczenia podróżą”. Wielu seniorów zauważa, że psychiczne wyczerpanie związane z dotarciem do celu zaczyna przeważać nad przyjemnością z przebywania tam. Istnieje głęboka wartość w komforcie znanego otoczenia, w którym wszystko – od wysokości krzesła po znajomy sklep spożywczy – jest zoptymalizowane pod kątem własnych potrzeb.
Czytaj dalej…
