Nastąpiła całkowita cisza.
„Powiedzielibyśmy ci” – powiedział szybko. „W końcu”.
„Nigdy nie sądziłam, że to właściwy moment” – dodała Jess.
Oparłem się o oparcie, wciąż spokojny, zbyt spokojny.
„Kiedy będzie odpowiedni moment?” zapytałem.
„Po tym, jak nauczyłem ją jeździć na rowerze? Po bajkach na dobranoc i koszmarach? A może na jej następnych urodzinach, kiedy oboje wznieście toast za „rodzinę”?”
Nikt nie odpowiedział.
„Słuchaj, kolego, chciałem po prostu być przy niej.”
„Dla twojej córki?” zapytałem.
„Ciekawe. Masz na myśli ten, który pielęgnowałem przez pięć lat? Ten z moim imieniem? Moimi oczami? Moimi nawykami?”
„Nie miałam zamiaru zniszczyć wszystkiego” – powiedziała Jess.
„Bałam się. Tak bardzo ją kochałeś, a ja nie wiedziałam, jak ci to odebrać”.
„Już to zrobiłeś” – powiedziałem. „Po prostu się do tego nie przyznałeś”.
„Macie oboje dziesięć minut. Zabierzcie swoje rzeczy. Wynoście się z mojego domu.”
Warga Lily zadrżała.
” Tata? “
„Kochanie, posłuchaj mnie. Kocham cię. Nigdzie się nie wybieram. Zawsze będziesz mnie mieć, bez względu na wszystko”.
” W porządku. “
Pocałowałem ją w czoło i zwróciłem się do Adama i Jessiki.
„Słyszałeś. Dziesięć minut.”
Adam szepnął coś o przeprosinach. Jessica nie mogła spojrzeć mi w oczy. Nie patrzyłem, jak odchodzą. Po prostu trzymałem Lily w ramionach.
Następnego dnia złożyłam pozew o rozwód.
Kilka dni później zaczęliśmy robić test na ojcostwo, ale prawda jest taka, że nie interesują mnie wyniki. To moja córka. Wychowywałam ją, trzymałam na rękach, kiedy miała gorączkę, tańczyłam z nią w kuchni. Jest moja.
Wczoraj wieczorem Lily położyła się na moim łóżku.
„Tato?” mruknął.
„Tak, kochanie?”
„Nie chcę już grać w tę grę”.
– Ja też nie. Przykro mi, kochanie, nigdy więcej nie będę miał z tobą nic wspólnego.
Spojrzał na mnie szeroko otwartymi, szczerymi oczami.
„Czy nadal jesteś moim prawdziwym tatą?”
Nie wahałem się.
„Zawsze byłem. Zawsze będę.”
Poruszyła się i położyła głowę na mojej piersi.
